Blogtournees zijn in vele variaties mogelijk. Variërend van lengte (10, 20 blogs), duur (verspreid over dagen, weken of maanden) en van inhoud. Schrijver Jan van Mersbergen, die onlangs zijn zesde roman Naar de overkant van de nacht publiceerde, was deze zomer zelf onderwerp van een boekblogtournee. Bij verschijning van de Engelse vertaling van Morgen zijn we in Pamplona (Tomorrow Pamplona) organiseerde zijn Engelse uitgever Peirene Press een tournee. Bloggers stelden een prangende vraag aan Van Mersbergen, 13 dagen lang. Het antwoord verscheen telkens als blogpost volgens een vooraf afgesproken reisschema.
Wat leverde de tournee op, en hoe kijkt Van Mersbergen er op terug?
Welke vragen stelden de bloggers je?
Van Mersbergen: ‘Veelal vragen over de roman, met een thematische insteek. Over het wegrennen en blijven staan, wat de basis van het boek is. Waarom koos ik voor een bokser? Is er een link met Hemingway, en welke precies? Over het geweld ook, en over mannelijkheid (masculinity) waar ze in Engeland erg mee bezig waren in relatie tot de roman. Allemaal onderwerpen die in recensies in kranten en op blogs wel aangestipt werden maar waar ze nu de kans voor kregen de schrijver erover te horen. Ieder blog een andere vraag.’

Peirene verzamelde de ingezonden vragen. Van Mersbergen gaf antwoorden, zo’n 150-350 woorden per antwoord.
‘Alles per mail en alles via de uitgeverij. Daarna kwamen de reacties. Indien mogelijk ging ik in gesprek, graag zelfs. Op de blogs, of op Facebook en Twitter. Ook soms op het Facebookadres van Peirene. Op Twitter gaan dit soort blogs en tours gemakkelijk rond.’
Sommige bloggers schreven op een eerder moment al een recensie over Tomorrow Pamplona, zei je. Waren ze daar op geselecteerd?
‘De selectie was: een verzameling serieuze boekbloggers werd aangeschreven of via de sociale media benaderd. De meesten waren al benaderd met een leesexemplaar en wellicht daarna kwam er een recensie. Dat stond echter los van de selectie. De volgorde was simpel: wie het eerst komt, wie het eerst maalt en vragen die al geweest waren konden niet meer, dan moest de blogger iets anders verzinnen.’
Wat kan gebeuren: een blogger is minder enthousiast over een boek. Kwam dat bij jou ook voor?
‘Natuurlijk, maar nooit vernietigend. Het zijn amateurlezers, die zich soms storen aan kleine dingen. Aan een gebeurtenis, of dat de mannen zwijgzaam zijn, aan geweld, aan het boksen of stierenrennen op zich. Daar kwam wel wat geneuzel over, maar dat is te verwachten. Fijn om als schrijver daar doorheen te breken en een stap te maken via de blogs naar een hoger plan, naar de onderliggende lagen in de roman.’
Vond je uitgever de tournee een succes?
‘Ik denk het wel. Ze maten de reacties, sitebezoek, bestellingen in mindere mate. De buzz was er, dat was het belangrijkste. Er kwamen recensies die begonnen met: ‘Nu ik zoveel hoor over dat boek moet ook ik…’
Een blogtournee opgezet als een doorlopend interview kost de bloggers weinig tijd, de schrijver des te meer. Maar Van Mersbergen stelde zichzelf een limiet. ‘Ik had me voorgenomen niet meer dan tien minuten per antwoord. De uitgeefster corrigeerde mijn Engels.’
No related posts.





Judith
7 december 2011
Zo leuk om dit te lezen! Ik heb dit van de andere kant meegemaakt: ik heb nl een aantal van de blogartikels in de Pamplona blogtour gelezen van mijn “blogvrienden” waarvan ik de blogs volg.
En het grappige is: n.a.v. de blogtour op de Engelstalige blogs, heb ik het boek ook gelezen. Inderdaad van “Nu er zoveel mensen over dit boek schrijven wilde ik het zelf ook lezen”. (http://leeswammes.wordpress.com/2011/06/26/book-review-tomorrow-pamplona-by-jan-van-mersbergen/).